تبلیغات ما می توانیم تولید داخلی
محققان یكی از شركتهای دانش بنیان استان یزد موفق به تهیه و تولید فلز و سولفات روی ازغبارهای دورریز كورههای صنعتی شدند كه در صنایع مختلف ماشینسازی و همچنین آزمایشگاههای شیمی كاربرد فراوانی دارد.
رییس واحد فراهم آوری سلولهای بنیادی بیمارستان فارابی از موفقیت محققان این واحد در تولید دو سل لاین تومور به نام های«رتینوبلاستوما» و «جاینت سل تومور» خبرداد.
پرواز نخستین تاكسیهای هوایی ایران در چهار باند ویژه
جانشین رییس سازمان صنایع هوایی نیروهای مسلح از راهاندازی چهار باند ویژه تاكسیهای هوایی و هواپیماهای كوچك در كشور و طراحی و ساخت تاكسیهای هوایی 12 نفره و جت آموزشی تا سه سال آینده خبر داد
یا صاحب الزمان(عج)
عمرم به سر رسید نشد یارتان شوم*** آقا نشد که لایق دیدارتان شوم
غفلت بساط کرد سر راه طفل دل *** وایَم نشد که راهیِ بازارتان شوم
واصل اگر به عَرضه حسن تو می شدم *** چیزی نداشتم که خریدارتان شوم
باری ز دوش حضرتتان بر نداشتم *** شرمنده ام که تا به کجا بارتان شوم
ای حیدر زمانه غریبت گذاشتیم *** در روز غم ولی نشد عمارتان شوم
با آنکه سر شکسته و سر خورده مانده ام *** اذنم بده فدایی و سردارتان شوم
در روز انتقام شهیدان کربلا *** آقا اجازه هست ز انصارتان شوم
دوستان سلام
اغاز بهار وحلول سال ۱۳۹۰ وعید بزرگ باستانی نوروز برهمه دوستان مبارک ومیمون باد
عیدبزرگ نوروز که باز مانده از تمدن بزرگ کوروش کبیر است اغازی است برپایان غمها وناپاکی ها واغازی است برخوبیها
ازهمه دوستان که ماهها بامن بوده اند درخواست دعای خیر دارم
عید تان مبارک سال نو سالی پراز خیر وبرکت برای شما باد
عید آمد و ما
خانه ی خود را نتکاندیم
گردی نستردیم و غباری نستاندیم
دیدیم که
در کسوت بخت آمده نوروز
از بیدلی آن را زدر خانه براندیم
هر جا گذری
غلغله ی شادی و شور است
ما آتش اندوه به آبی ننشاندیم
آفاق پر از پیک و پیام است،
ولی ما
پیکی ندواندیم و پیامی نرساندیم
احباب کهن را نه یکی نامه
بدادیم
و اصحاب جوان را نه یکی بوسه ستاندیم
من دانم و غمگین دلت، ای خسته
کبوتر
سالی سپری گشت و ترا ما نپراندیم
صد قافله رفتند و به
مقصود رسیدند
ما این خرک لنگ زجویی نجهاندیم
ماننده
افسونزدگان، ره به حقیقت
بستیم و جز افسانه ی بیهوده نخواندیم
از نه خم گردون
بگذشتند حریفان
مسکین من و دل در خم یک زاویه ماندیم
طوفان
بتکاند مگر "امید" که صد بار
عید آمد و ما خانه خود را نتکاندیم
متن زیر نامه تنها دختر وی است که با پدر شهیدش نجوا کرده است.با هم نامه را بخوانیم و گریه.....
بابا مجتبی سلام
امیدوارم حالت خوب باشد. حال من خوب است، خوب خوب. یادش بخیر! آن روزها که مهد کودک بودم و موقع ظهر به دنبالم می آمدی، همیشه خبر آمدنت را خانم مربیام به من میرساند:
«سیده زهرا علمدار! بیا بابات آمده دنبالت!»
و تو در کنار راهپله مهد کودک مینشستی و لحظهای بعد من در آغوشت بودم. اول مقنعه سفیدم را به تو میدادم و با حوصلهای بهیادماندنی آن را بر سرم میگذاشتی و بعد بند کفشهایم را میبستی و در آخر، دست در دستان هم بهسوی خانه میآمدیم.
راستی بابا چقدر خوب است نامه نوشتن برایت و بعد از آن با صدای بلند روبهروی عکس تو ایستادن و خواندن؛ انگار آدم سبک میشود.
بابای عزیز! تو همه چیز مرا با خود برده ای،حتی حس ناب گریستن را. بی گمان چیزی درآن سوی افق دیده ای که این گونه خویشتن را به شط جاودانه ی آسمان انداختی، با من بگو چه شنیده ای و چگونه به راز عباس بی دست پی برده ای؟
ای پدر عزیز! ای پاره دل من، یاد خاطره ی تو را جیره بندی کرده ام که مبادا تمام شوی..... باور کن هر کجا که می روم تمام دل تنگی های تورا با خود می برم و در برابر افق خاطرات تو می نشینم و در حضور پنجره ی باز نگاهت برای تنهایی خود دست های اشک آلودم را تکان می دهم. مگر شهیدان با تو چه گفته بودند که چشمانت را از ما دریغ کردی؟ داغ تنهایی کدام اندوه، تاب ماندن را از تو گرفت و پی به چه رازی برده بودی که گام هایت تو را تا خاک ریزها برد؟ تو با بال کدام فرشته به پرواز در آمدی؟ ای منتهای دل تنگی من! ای کاش راز سکوت تو را می فهمیدم ای نوحه خوان حضرت عشق! ای نور چشم من ای پدر عزیز.!
سیده زهرا علمدار ـ فرزند شهید حاج سید مجتبی علمدار
شهید سید مجتبی علمدار 11 دی 1345 دیده به جهان گشود، 11دی 1364زخم عشق و جانبازی به تن نشاند، دی ماه 1370 لباس دامادی به تن کرد، دی ماه 1371 با تولد سیده زهرا، پدر شد، و 11دی 1375 به قافله همرزمان شهیدش پیوست.تصاویر/دیدار تیم ملی فوتبال زنان ایران و امارات
بولتن نیوز: پافشاری جمهوری اسلامی ایران در حفظ پوشش اسلامی بانوان فوتبالیست که منجر به حذف این تیم از دور مسابقات انتخابی المپیک لندن شده بود،سرانجام نتیجه داد و روز شنبه در جلسه "IFAB برد بین المللی فوتبال" با کلیت طرح پوشش اسلامی زنان محجبه موافقت شد.
به گزارش بولتن نیوز، تراژدی فوتبال بانوان نو.جوان کشورمان به زمان مهندس علی آبادی باز می گردد؛ مرداد ماه سال 89.مسابقاتی که به میزبانی سنگاپور درست در روزی که «سپ بلاتر» مهمان سکوهای ورزشگاه «جلان بسار » بود برگزار شد.
به گزارش ایلنا، رئیس فیفا که لباس های بانوان محجبه ایرانی را دیده بود، آنها را مخالف قوانین فیفا دانست و حتی قصد داشت تا بازی را به تعطیلی بکشاند. در این بین علی آبادی و افشارزاده طی رایزنی های بسیار با بلاتر، او را متقاعد کردند تا بازی برگزار شود و بازی هم برگزار شد
بریتانیایی مجمع وارد مذاکره شود تا این موضوع سرانجامی خوش برای فوتبال ایران داشته باشد.
بسم الرب الزهراء(س) و الشهداء و الصدیقین
تا به حال روی سنگ مزار شهید گمنام را خوانده اید؟
نخوانده اید؟
البته چیزی هم رویش ننوشته، شاید فقط محل شهادت یا اسم عملیات.
یعنی کمترین اطلاعاتی که از یک انسان می تواند در حافظه تاریخ بماند. پس کو تاریخ و محل تولد؟ کجاست نام پدر و مادر؟
ولی مهمترین چیزی که از او نمی دانیم نامش است.
" نامی که اکنون گمنام شده "
نامی که روز تولدش پدر و مادرش با چه پرواز خیالی بر او نهادند.
با تولد فرزندشان خیال و فکرشان به آینده های دور پر کشید، به آنجایی که... نمی دانم. چرا دروغ بنویسم وقتی از فکر و دل آنها خبری ندارم!
اما مگر چند تن از ما وقتی با نام و نشان کامل دفن می شویم در حافظه تاریخ می مانیم. خانه آخرش آنکه نزدیکانمان کمی چهره و خاطراتمان را آنهم برای مدتی اندک به یاد نگاه می دارند. اما شهید، اگر حتی در ذهن من و شما و تاریخ نماند و اگر ندانیم نامش چه بوده، موهبت و لطفی بزرگ نصیبش گشته، او بعد از مرگش، بعد از آنکه بر جسدش سنگ نهاده اند، زنده است و نزد پروردگارش روزی می خورد. من و شما هم از روزی پروردگارمان می خوریم اما در زمین خاکی و نزد... نمی دانم، نمی نالم، شهید از جانش، از نامش گذشت و بر چنین سفره ای نشست و من و تو ..........
حال تو خود بگو کدامینمان گمنامیم
من و تو یا آنکه
تنها اسمش گمنام است
بعونک یالطیف
امروز روز پنجم است که در محاصره هستیم ،
آب را جیره بندی کرده ایم ...
نان را جیره بندی کرده ایم ...
عطش همه را هلاک کرده .
همه را جز شهدا که حالا کنار هم در انتهای کانال خوابیده اند
دیگر شهدا تشنه نیستند .
فدای لب تشنه ات ای پسر فاطمه (س)
جامعه ی ایرانی در طول حیات تاریخی
خود ، جامعه ای «ارزش مدار» بوده و یكی از بنیانی ترین عوامل تعریف كننده و سامان
دهنده ی هویت وی محسوب گردیده است.
یكی از ویژگی های بارز این جامعه،
روحیه ی قهرمان پروری و قهرمانی گرایی است كه هم در روان ناخودآگاه فردی و جمعی و
هم در آثار حماسی ایران بازتابی درخشان داشته است. قهرمانان ایران در همین عصر مدرن
بنام «ارزش ها» انقلاب كردند و در عصر سكولاریسم، بر مبنای ارزش های دینی، هویت
جمعی خود را باز تعریف كردند و با تكیه بر قهرمانان دینی به سمت و سویی رفتند كه
شهادت، هویتی واحد و جمعی شد و آنها با هم اسطوره ی مقدس شدند
حضور هر ایرانی در انتخابات، تیری به سمت دشمن است
عکس شماره 1
عکس شماره 2
عکس شماره
على در خانه گلین در مقابل كاخ سبز شام قد علم مىكند. على با سفره گرده نان و نمكش در برابر سفرههاى رنگین شام ارزش مىآفریند و على با دو جامه خشن و كفش وصله دارش كه آن قدر به آن وصله زد كه «خاصف النعل» لقب گرفت، در برابر لباسهاى رنگارنگ فاخر و تقلیدى از روم كه مقامهاى شام به آن مبتلا بودند ارزش پدیدار مىسازد. زندگى شخصى على(ع) سراسر فریاد علیه كاخ نشینان دنیا و ستم پیشگانى كه جز ارضاى غرایز خویش به چیز دیگر نمىاندیشند، مىباشد.
على(ع) همانند بردگان غذا مىخورد و مىنشست. وى دو جامع خرید، غلام خود را مخیر كرد بهترین آن دو را برگزیند. آجر و خشتى براى تهیه مسكن خویش روى هم ننهاد. به مردم نان گندم و گوشت مىخوراند و خود نان جو و نمك تناول مىنمود. لباسهاى خشن و ساده مىپوشید . (1)
در دوران پنج سال حكومت حتى یك وجب زمین براى خود اختصاص نداد: و لا حزت من ارضها شبرا (2) و این درحالى است كه حكومتداران در این فرصتها قطایا و ذخایر فراوان به خود اختصاص مىدهند! على خود را در سطح مردم عمومى و بلكه ضعیفترین مردم جامعه قرار مىداد: أقنع من نفسى بان یقال هذا امیر المؤمنین ولا أشاركهم فى مكاره الدهر او اكون اسوة لهم فى جشوبة العیش. «چگونه من راضى مىشوم كه به من بگویند امیرمؤمنان است و با مؤمنان و مردم شریك دشوارىهاى آنان نباشم و یا الگوى در تنگناهاى زندگى آنان نباشم!» ان امامكم قد اكتفى من دنیاه بطمریه و من طعمه بقرصیه. «امام و راهبر شما از دنیایش به دو جامه كهنه و دو گرده نان اكتفا نموده است».
این كه على در این سخن خود را امام و زندگى ساده خود را معرفى مىنماید، به خاطر این است كه رهبر و امام باید این گونه باشد. و امام براى الگوگیرى دیگران گوشزد مىنماید .
على انبان بدوش شبانه به در خانه یتیمان مراجعه مىنمود، زندگى آنان را تأمین نموده و با آنان هم سخن مىشد. كدام رهبرى در كجاى دنیا این ارزشها را آفریده است ؟! این زندگى فردى است كه صرف نظر از این كه بیتالمال مسلمانان در اختیار وى است از اموال شخصى خویش هزار بنده آزاد كرد و شكمهاى فروانى را سیر؛ و برهنگان فراوان را پوشاند .
پىنوشتها:
1)بحار، ج 41 ص 102 و 131 و 147 و 148 و .154
2)نهج البلاغه صبحى الصالح، نامه 45، ص .417
امام على الگوى زندگى ص 137
حبیب الله احمدى
از خدا پرسیدم:خدایا چطور می توان بهتر زندگی کرد؟ خدا جوب داد:گذشته ات را بدون هیچ تاسفی بپذیر،با اعتماد زمان حال ات را بگذران و بدون ترس برای آینده آماده شو.ایمان را نگهدار و ترس را به گوشه ای انداز .شک هایت را باور نکن و هیچگاه به باورهایت شک نکن.زندگی شگفت انگیز است فقط اگربدانید که چطور زندگی کنی
با پول میتوانی همسری زیبا داشته باشی اما عشق واقعی را هرگز*****با پول میتوانی خانه ای مجلل داشته باشی اما آسایش را هرگز****با پول میتوانی کتابخانه ای مجهز داشته باشی ولی استعداد ومعلومات را هرگز**** با پول میتوانی زیباترین تختخواب را داشته باشی اما خواب راحت را هرگز****و با پول میتوانی مقام داشته باشی اما احترام را هرگز
در قلب خود بنویسید : هر روز بهترین روز سال است . ( امرسون )
لازم نیست بدانیم چگونه ، لازم نیست بدانیم کجا ، اما در آغاز هر کاری، باید از خویش بپرسیم : " چرا باید این کار را بکنم ؟!
لبخند بزنی، دوست پیدا می کنی، عبوس باشی، صورتت پر از چین و چروک می شود، پس ما برای چه زنده ایم ؟ چرا دنیا را برای هم آسان تر نکنیم ؟ جورج الیوت
چه اندوه بار است دیدن پدری پولدار، اما بدون شادی. او اقتصاد را یاد گرفته است، اما هرگز با شادی آشنا نشده است. جیم ران
عشق یعنی چون محمد پا به راه
عشق یعنی همچو یوسف قعر چاه
عشق یعنی بیستون کندن به دست
عشق یعنی زاهد اما بُـت پرست
عشق یعنی همچو من شیدا شدن
عشق یعنی قطره و دریا شدن
عشق یعنی یک شقایق غرق خون
عشق یعنی درد و محنت در درون
عشق یعنی یک تبلور یک سرود
عشق یعنی یک سلام و یک درود
عشق ،
آمدنی بود نه
آموختنی
عشق یعنی . . .
عشق یعنی مستی و دیوانگی
عشق یعنی با جهان بیگانگی
عشق یعنی شب نخفتن تا سحر
عشق یعنی سجده ها با چشم تر
عشق یعنی سر به دار آویختن
عشق یعنی اشک حسرت ریختن
عشق یعنی در جهان رسوا شدن
عشق یعنی مست و بی پروا شدن
عشق یعنی سوختن یا ساختن
عشق یعنی زندگی را باختن
امام رضا(ع)،فرزند حضرت
امام کاظم
و نجمه
خاتون است که در مدینه
منوّره ولادت یافت.
اسم
مبارک آن امام علی، کنیهاش ابوالحسن و ملقب به رضا
است. حضرت موسی بن جعفر علیهالسلام در دوران زندگیاش بارها آن حضرت را به عنوان
وصی و خلیفه خود
و امام مردم معرفی میفرمود.
از حضرت رضا علیهالسلام معجزات
و کرامات فراوانی در تاریخ ثبت شده است. 
فضائل
امام رضا دارای اخلاقی بسیار نیکو بود؛ بهطوری که دوست و دشمن
به فضیلت و مکارم اخلاق او اقرار داشتند. امام از ذوق سرشاری برخوردار بود و گاهی
مطالب عمیق و مفیدی را در قالب شعرهای
نغز و شیرینبیان میفرمود.
دعوت مامون از امام به سوی مرو
پس از مرگ هارون
، فرزندش مامون با برادر
خود امین به مخالفت برخاست و سرانجام او را کشت و خود بر اریکه خلافت تکیه زد. پس
از مرگ امین، آشفتگی
اوضاع کشور سبب شد از هر گوشه و کناری، گروهی قیام کنند. مامون برای آرامکردن
اوضاع، چارهای ندید جز اینکه از نفوذ معنوی حضرت رضا علیهالسلام استفاده کند.
پس امام را به مقرّ حکومتش مرو دعوت کرد. امام چندین بار
از رفتن به مرو عذر خواست ولی مامون نپذیرفت. لذا پس از وداع با قبر مطهّر جدشان ،رسول
الله، و اهل بیت خود به طرف مکّه حرکت کرد و پس از وداع
با خانه خدا به طرف خراسان
رهسپار شد.
از حضرت رضا علیه السلام در راه
مکه به خراسان مخصوصاً در شهر نیشابور
معجزات بسیاری دیده شد و سخنان آموزنده ای در تاریخ به ثبت رسید که از مهمترین
آنها حدیث معروف سلسله
الذهب است که در نیشابور ایراد فرمود.
مأمورین مأمون، امام رضا را از
نیشابور به طرف طوس حرکت دادند و از نواحی دهسرخ
و رباط
سعد گذشتند و به سناباد* وارد کردند.
حضرت
در سناباد جای قبر مطهّر خود را نشان دادند و پس از اقامتی کوتاه از سرخس
به مرو ،مقرّ حکومت مأمون، رفتند.
پیشنهاد ولایتعهدی مأمون:
مأمون در ابتدا پیشنهاد
خلافت را به امام داد ولی امام نپذیرفت؛ لذا مأمون پیشنهاد
ولایتعهدی خود را داد که باز هم امام حاضر به قبولش نشد. ولی مامون چارهای
نداشت و به همین دلیل ولایتعهدی خود را با تهدید به قتل، به آن حضرت تحمیل کرد.
حضرت رضا علیه السلام که خود را مجبور دید، با اکراه تمام، ولایتعهدی را با
شرایط
سنگینی قبول فرمود. مامون هم به اجبار، آنها را پذیرفت و دستور داد جشنی به پا
کنند و مردم با امام به عنوان ولیعهد بیعت
نمایند.
بعضی از بزرگان بنیعباس
و حتی بعضی از بنیهاشم به امام حسد میورزیدند و از این
عمل مأمون سخت ناراضی
بودند، ولی مأمون با دادن هدایا و عطایای فراوان آنها را راضی کرد؛ جز سه نفر
که از بیعت با امام سر باز زدند و مأمون هم آنها را به حبس انداخت .
سپس
مأمون جریان ولایتعهدی را برای حکام و عاملین خود نوشت و به شهرهای دوردست فرستاد
و تغییراتی
در اداره کشور اعمال کرد؛ به نام حضرت رضا سکه زد و دستور داد نام امام را در
خطبهها به نیکویی ببرند و شاعران
در مدحش قصیده و شعر بسرایند. اما امام مکرّراً می فرمود: « این
امر تمام نخواهد شد و ولایتعهدی به وقوع نخواهد پیوست. »
آزار مامون
مامون که همیشه کینه حضرت رضا را در دل میپروراند، با
سیاستهای زیرکانه و منافقانهی خود، موجب آزار امام میشد و گاه و بیگاه اموری را
برخلاف شروط اولیه به امام رضا تحمیل میکرد، که درخواست اقامه نماز
عید فطر از آن جمله است.
حتی یک بار دستور داد غلامانش به خانه امام یورش
ببرند و او را قطعهقطعه کنند اما به لطف خداوند، امام از این واقعه جان سالم به در
برد. یکی از سیاستهای مأمون برای شکستن ابهت و جلالت حضرت رضا علیه السلام برگزاری
مجالس
مباحثه با صاحبان ادیان و مذاهب مختلف بود تا شاید در این گیرودار، امام از
جواب بعضی سؤالات، عاجز بماند و تقدس و عظمتش شکسته شود. حتی گاهی خود مامون شروع
میکرد و سوالات
پیچیده قرآنی و مذهبی طرح میکرد.
ناگفته نماند خلفاء جور غالبا اهل
عیش و طرب بودند و به دنبال علم و دانش نمیرفتند. مامون هم بیتقوا و فاسد بود ولی
در عین حال، هم ظاهر خود را حفظ میکرد و هم به دنبال تفسیر و مسائل مذهبی و کلامی
میرفت. لذا گاهی خودش با مخالفین شیعه به بحث
و گفتگو می پرداخت و جواب آنان را شخصاً به عهده می گرفت.
شهادت
حضرت رضا علیه السلام در هر فرصتی، مأمون را نصیحت
و موعظه میفرمود، امّا او تا میتوانست بر امام حسد میورزید و در صدد تحقیر
امام برمی آمد و به هر حیله
و نیرنگ ، مقاصد شوم و شیطانی خود را دنبال میکرد تا سرانجام تصمیم گرفت امام
را مسموم
کند و او را که مانع بزرگی بر سیاستها و دنیاطلبیاش بود، از میان بردارد.
شهادت
حضرت رضا علیه السلام به دست مأمون از صدر اسلام برای اهل حدیث مسلم و معلوم بود و
حتی به تصریح
رسول خدا و امیرالمؤمنین
و امام
صادق علیهم السلام در تاریخ ثبت شده بود؛ خود آن حضرت نیز بارها از شهادت
خود خبر میداد و حتی قاتل
خود را مشخّص و جای قبر خود را معیّن میفرمود.
پس از شهادت
پس از شهادت، بدن مقدّس امام را جلوتر از قبر هارون
الرشید دفن کردند. قبر مطهر امام رضا علیه السلام از آن زمان تا امروز زیارتگاه
مسلمین و شیعیان جهان است. برای زیارت امام از ائمه اطهار ثوابهای
فراوانی نقل شده است و از آن روضه منوره، معجزات
و کرامات بی شماری به وقوع پیوسته است. حضرت رضا علیه السلام یک فرزند بیشتر
نداشت که حضرت
جواد علیه السلام بود؛ ولی براداران زیادی داشت از جمله زید
بن موسی که علیه مأمون قیام کرد.
از امام رضا علیهالسلام کلمات
و سخنان آموزندهای به یادگار مانده و صدها حدیث روایت شده است. در عمر پر
برکتش شاگردان
زیادی تربیت فرمود که مناظرات آنان بهترین گواه بر عظمت مقام او است. از سوی دیگر
پس از شهادت حضرت موسی بن جعفر،عدهای از پیروانش به امام رضا ایمان نیاوردند که به
آنها واقفیه می
گویند.
